Κωφός λιμήν, τόπος γεμάτος μνήμες. Εδώ, σύμφωνα με τους μύθους, ζούσε ο Πρωτέας με τη θυγατέρα του, την Τορώνη, κι επίσης εδώ έβοσκε τα κοπάδια με τις φώκιες του θεού της θάλασσας του Ποσειδώνα.

Τα βάθη του λιμανιού ανυπολόγιστα, αλλά απ'αυτά άρχιζε μια σήραγγα, που οδηγούσε, πάντα σύμφωνα με τους μύθους, ως την Αίγυπτο, και ειδικότερα στη νήσο Φάρο. Απ'αυτά τα μέρη επιπλέον πέρασε κάποτε ο Ηρακλής και πάλεψε με τους υιούς του Ποσειδώνα, τον Πολύγονο και τον Τηλέγονο, και τους νίκησε.

Αργότερα, Ο Κωφός έγινε ένα από τα δύο λιμάνια της αρχαίας Τορώνης. Κι επειδή η ταραχή της ανοιχτής θάλασσας ποτέ δεν έφτανε ως τα νερά του, ακριβώς γι'αυτό τον είπαν Κωφό λιμένα. Σ'αυτόν τον τόπο, σε ένα πέτρινο σπίτι εξίσου ιστορικό, το πρώτο που χτίστηκε πριν από τέσσερις αιώνες στο χώρο, στην είσοδο του λιμανιού και στους πρόποδες ενός λόφου, βρίσκεται και η "Μπουκαδούρα". Ταβέρνα, με θέα προς το πέλαγος, που τη δροσίζει μόνιμα η μπουκαδούρα, η θαλασσινή αύρα.

Γιατί η Μπουκαδούρα φύσηξε και έφερε μαζί της όλη την απόλαυση. Τώρα δε χρειάζεται να πάτε στο Πόρτο Κουφό, απλά να έρθετε Μπουμπουλίνας και Καραολή Δημητρίου,δίπλα στο παλιό ΑΓΝΟ.